زندگی بی غم دل دیدن داشتشادی و خوبی و خندیدن داشت

زندگی بی غمِ دل دیدن داشت...شادی و خوبی و خندیدن داشت
لبِ من بر لبِ پیمانه بسوخت...ناگریز از تو و بوسیدن داشت
چشمِ بیمارِ من از دوری تو...همه شب حاجتِ باریدن داشت
حالِ این عاشقِ پیمانه پرست...تو نپرسیدی و پرسیدن داشت
عاشقِ گوشه ی لب های تو یار...هر که بود عشوه ی بوسیدن داشت
گرچه پرپر شدم از عشق ولی...عاشقی ارزشِ ترسیدن داشت
گُل خجالت مَکِش از رشدو بدان...خار هم همّتِ روییدن داشت
زِ چه باز آمدی از بسترِ من...بلبلی کنجِ قفس دیدن داشت؟...