دستم به هیچ کجای این دنیا بند نیست

دستم به هیچ کجای این دنیا بند نیست
معلق
در نامتناهی سپید
پُر از انبوه قصه های سیاه
و خاطراتِ دیدارهای یخ زده
دلم به هیچ کجای این دنیا بند نیست
بهترین گفتگوهایم با مورچه های خانه ام است
و تنها لذتم به دام انداختن کلمات وحشی
چرا
چرا این زمین ، با جاذبه اش مرا
به هیچ کجایش بند نمی کند
ودست در دست خویش
به روزهایش دعوت نمی کند

معلق
گُم
بی انتها
ادامه می دهم به این پایانِ بی پایان ...