مثل ماهی که شب از حوضچه جان می گیرد

مثل ماهی که شب از حوضچه جان می گیرد
قلب من لحظه ای از تو ضربان می گیرد

پیش تو دفترم از حس تغزل پرشد
طبع شعرم تو که باشی جریان می گیرد

از تب عشق گریزان شدم اما با تو
کوه خاموش که باشد فوران می گیرد

سبک نقاشی چشمان سیاهت سخت است
چند سالی ست دل فرشچیان می گیرد

آرش از پلک تو سر نیزه و انگار هنوز
دارد از حالت ابروت کمان می گیرد

تا شکارم بکنی آه . . . که عاشق شده ام
تیر تو قلب مرا باز نشان می گیرد

شده ام بره در آغوش تو گیر افتادم
آه . . یکروز تورا آه شبان می گیرد