در حضور خارها هم مےشود 

در حضور خارها هم مےشود 
یڪ یاس بود...
در هیاهوے مترسکها 
پر از احساس بود...
مےشود حتے 
براے دیدن پروانه ها...
شیشه هاے مات یڪ متروکه
را الماس بود...
دست در دست پرنده...
بال در بال نسیم...
ساقه هاے هرز این اندیشه ها را 
داس بود...
کاش مےشد 
حرفے از " ای کاش "ها هرگز نبود...
هر چه بود احساس بود و 
عشـق بود و 
یاس بود....