می آید ...

می آید ...
نمی آید ...
می آید ...
نمی آید ...
می آید ...
و گلبرگها تمام میشود !
می آید !!!
اما به کجا ؟
به دلم !؟
خدا کند که نیاید ....
نمیخواهم خجالت زده باشم,
که دیگر دلی برای مهمان نوازی نمانده !
کاش به جای شاخه ای گل
تقدیر را در دستانم میگذاشتند
و میگفتند :بیاید یا نیاید؟
تصمیم با توست!
و من چه تصمیم بکری میگرفتم
وقتی که میگفتم:بماند !                   
تنها همین ...