*** پند و اندرز ***

*** پند و اندرز ***

ایکه دیوارِ غرورت چو حصارِچین است .
کِبر را بگذر و بگذارکه بس ننگین است.


گنجِ قارون چه شد و؟ قسمتِ قارون چه رسید ؟
اوکه بادستِ تهی , خاکِ سیه بالین است.


عاقبت هم دو سه متریست زِ چلوارِسفید
بهرِسلطان و گدا توشهٌ راهش این است .


شیوه یِ دَهر چنین بوده ازآن روزِ اَزَل.
بیگمان مقصدِ این راه به یوم الدّین است.


مست و مدهوشم ازاندیشه و احساسَت عظیم .
چونکه الگویِ تو در بحرِ سخن . پروین است .
=====================
شاعر= عبدالعظیمِ عربی از خوزستان
( بندر ماهشهر و بندرامام -سربندر)