بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت چهارم :
آنان به اين سخن كه مى‌گويند علمى ندارند، بلكه تنها حدس مى‌زنند و گمانى بى پايه دارند!(سوره جاثیه آیه 24)
6 - پیروی از ظنّ و گمان از دیگر علل مهم نافهمی می‌باشد که در آیه فوق نیز به آن اشاره شد.
ظنّ و گمان بد نیست و حتی می‌تواند مقدمه‌ ای برای تحقیق و کشف علم باشد؛ اما تا وقتی در حد ظن و گمان می‌باشد، قابلیت تبعیت ندارد.
بیشتر انحرافات و حتی اختلافات، ریشه در پیروی از ظنّ و گمان، به جای پیروی از علم، آگاهی و عقل دارد: وَمَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا - آنها هرگز به اين سخن دانشى ندارند، تنها از گمان بى‌پايه پيروى مى‌كنند، با اينكه گمان هرگز انسان را از حقّ بى نياز نمى‌ گرداند!(سوره نجم آیه 28)
نکته : حکومت‌ها که با امکانات و ابزاری که در اختیار دارند، زیرساخت‌ها و زمینۀ رشد آگاهی و فهم مردم را فراهم می‌ سازند، نقش مستقیم و مستقیمی در هر دو جهت دارند.
فهم و نافهمی، صرفاً یک مشکل و معضل شخصی نیست؛ چنان که کسب علم دانش، آگاهی و بالاتر رفتن سطح فهم و شعور مردم نیز صرفاً یک رویکرد شخصی نمی‌باشد؛ بلکه حکومت‌ها که با امکانات و ابزاری که در اختیار دارند، زیر ساخت‌ها و زمینۀ رشد آگاهی و فهم مردم را فراهم می‌سازند، نقش مستقیم و مستقیمی در هر دو جهت دارند.
حکایتی آموزنده در قصه‌ها آمده است : پادشاهی در اداره کشور، با ضعف و مشکلات و بالتبع اعتراضات مردمی بسیاری مواجه بود و وزیر خود را نزد پادشاه کشور همسایه، که بسیار موفق بود فرستاد تا علم سیاست و اداره کشور را به او بیاموزد.
وزیر نزد آن پادشاه رفت و وقتی مشکل و درخواستش را بیان داشت، پادشاه پنجره‌ای را باز کرد و گندم‌زاری را به او نشان داد. وزیر پرسید: چه درسی باید از این منظره بگیرم؟
پادشاه گفت: به خوشه‌ها نگاه کن که همه در یک سطحی از پستی قرار دارند، پس اگر یکی از آنها قد بکشد و خودنمایی کند، مابقی نیز از او تبعیت می‌کنند؛ لذا بکوشید تا مردم کشور خود را در یک سطح پایینی از آگاهی، فهم و شعور نگه دارید، تا بتوانید بر آنها حکومت نمایید!
این همان سیاست و عملکرد نظامات سلطه می‌باشد که با ابزاری چون رواج فرهنگ‌های مبتذل، اقتصاد و گرفتار کردن مردم به تأمین معیشت، رسانه‌ها، خبرگزاری‌ها، شبکه‌های فضای مجازی و مردم را در یک سطح پائینی نگه داشته و مشغول می‌سازند؛ تا هرگز ندانند و نفهمند که چه بر سر آنها می‌آید و چه باید بکنند تا نجات و رشد یابیند؟!(پایان)