{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

با هر زبان که من بتوانم

با هر زبان که من بتوانم
شعری به دلفریبی نازِ نگاهِ تو
شیرین و دلنشین
بسرایم و آن نغزِ ناب را
مثل تبسم تو
که شعر نوازش است
روزی هزار بار بخوانم
آنگاه پیش رُخت زبان بگشایم

╭┅── ─ ───┅╮
دیدگاه ها (۴)

بس که دلتنگم اگر گریه کنم می گویندقطره ای قصد نشان ...

چقدر این جمله کلیشه ای رو بچه بودیم شنیدیم؛ درس ت رو بخون ای...

‏دوستیدو صندلی خالیست؛میان دو دلی کهبی بهانهیکدیگر را می فهم...

بقول حسین پناهی:با فنجانی چای هم می توان مست شد!اگر اویی که ...

ملامتم میکنی میدانم ولی انکه درد عشق و جنونش را تجربه کرده م...

عفریته تاریکی نویسنده مرتضی متقیان

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط