چه کنم با غم خویش؟

چه کنم با غم خویش؟
گه گهی بغض دلم می‌ترکد
دل تنگم
ز عطش می‌سوزد؛
شانه‌ای می‌خواهم؛
که گذارم سر خود بر رویش.
و کنم گریه
که شاید کمی آرام شوم،
ولی افسوس که نیست.