ﺩﺍﻣﻦ ﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﭼﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﺩﺍﻣﻦ ﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﭼﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺩ ﺍﺯﯾﻦ ﺑﺎﻍ ﺧﺰﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﮔﻞ ﭼﯿﺪﻥ ﻭ ﺍﺯ ﻧﺎﻟﻪ ﺑﻠﺒﻞ
ﺍﺯ ﺧﯿﺮ ﮔﻞ ﭼﯿﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﭼﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﮔﺎﻣﯽ ﻧﻨﻬﺎﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﻋﯿﺒﯽ ﻧﮕﺮﻓﺘﻨﺪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺮﻫﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺳﻨﺠﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﺑﺲ ﭘﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﺻﺢ ﺯ ﺭﻩ ﻟﻄﻒ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺩﺍﺩ
ﻣﺎ ﮔﻮﺵ ﮔﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﻣﺎ ﻏﻨﭽﻪ ﺑﯽ ﻃﺎﻟﻊ ﺍﯾﺎﻡ ﺧﺰﺍﻧﯿﻢ
ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﺩﻣﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﻧﺨﻨﺪﯾﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﺍﺯ ﻃﻌﻨﻪ ﺑﯽ ﺣﺎﺻﻠﯽ ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺧﻤﯿﺪﯾﻢ
ﭼﻮﻥ ﺑﯿﺪ ﺳﺮﺍﻓﮑﻨﺪﻩ ﻭ ﺭﻧﺠﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺸﺪ ﻫﯿﭻ ﺍﺯﯾﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﻣﻮﻫﻮﻡ
ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﯿﻢ

ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻗﻀﺎ ﺭﻩ ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺑﺮﺩ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﻌﻨﯽ نسجیده گذشتیم