تقصیر دستور زبان است که ...

تقصیر دستور زبان است که ...

بعد از من و تو "ما" نمی آیـــــد ...

"او" می آیـــــد ....
**************
گفتنی نیست
ولی بی تو
کماکان در من،

نفسی هست،
دلی هست،
ولی جانی نیست. . .
***************
تو کجایی که مرا یاد کنی
من کمی دلتنگم
تنگی قلب من از رفتن توست
تو کجایی که مرا شاد کنی
من کمی غمگینم
غم من حاصل فقدان تو و خنده توست
ای که از رفتن تو غمگینم
خاطراتت زده آتش به دلم
روزگاریست که از خاطره هایت مستم
کاش میشد که مرا یاد کنی
*********************
عطسه هایم عرصهٔ پاییز را پر کرده است

حرف رفتن می زنی هی صبر می آید فقط