تن دادن به بودن های موقت

تن دادن به بودن های موقت
چون خوردن مسکن است هنگام درد...
آرامت می کند
اما ساعاتی بعد دوباره درد شروع می شود...
آن چه ما را به آسودگی می رساند
یافتن ریشه درد و درمان واقعی آنست...
نخواهیم که آدم ها
مسکن زندگیمان باشند...
چون بر دردهایمان افزوده خواهد...

به اعماق خودت سفر کن...
درمان آنجاست...
بسیار دشوار است
اما
سخت تر از تحمل رنج بود و نبود دیگران نیست....