تن دادن به بودن های موقت , چون خوردن مسکن ست هنگام درد ,

تن دادن به بودن های موقت , چون خوردن مسکن ست هنگام درد , آرامت می کند اما ساعاتی بعد دوباره درد شروع می شود.
آنچه که ما را به آسودگی میرساند , یافتن ریشه درد و درمان واقعی آنست.
نخواهیم که آدمها , مسکن زندگیمان باشند. چون بر دردهایمان افزوده خواهد شد.
به اعماق خودت سفر کن 
درمان آنجاست
بسیار دشوارست
اما سخت تر از تحمل رنج بود و نبود دیگران نیست .