تو کجایی سهراب؟؟

تو کجایی سهراب؟؟
خانه ی دوست فرو ریخت سرم!! آرزویم را دستی دزدید...
آبرویم را حرفی له کرد...
مانده ام عشق کجا مدفون شد؟؟
همه را سوزاندند؟؟؟
گله دارم سهراب...
دل من سخت گرفته است بگو!
هوس آدم ها تا کجا قلب مرا میکوبد؟؟؟
دوست دارم بروم...
این همه خاطره را از دل من بردارید...
بگذارید به این خوش باشم...
که بقول سهراب...
پشت کوهها شهریست...
که در آن هیچ کسی تنها نیست...
عشق بازیچه ی آدمها نیست...
زندگی عرصه ی ماتم ها نیست...
ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ
ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻬﺮﺍﺏ دﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯿﺴﺖ
اﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ
بگذار ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ
ﺷﺎﯾﺪ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍین بار ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺘﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﻧﺮﻭﯼ ﻭ ﺩﮔﺮﺑﺎﺭ ﻧﮕﻮﯾﯽ "ﺳﻬﺮﺍﺏ" ﻗﺎﯾﻘﺖ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ؟