دلم روزهاى ابرى مى خواهد

دلم روزهاى ابرى مى خواهد
روزهاى بارانى
روزهايي كه كوچه
پذيراى سايه ى بلند و ترسناك من نباشد.
دلم مى خواهد
ساعت ها
زير شُرشُرِ قطره هاى درشتِ بهترين نعمت خدا
قدم بزنم،
آب چكان و لرزان و مشعوف
به خانه برگردم،
و با صداى هماغوشىِ برگ چنار و باران،
عشق را تماشا كنم.
شهريور هميشه بى تابِ پاييز است
مثل من.