به دوش خسته‌ٔ خود، کوه را نگه می‌داشت

به دوش خسته‌ٔ خود، کوه را نگه می‌داشت
پدر، دلی‌ست که حتی خدا به آن بالید…
.
پدر، کوهی‌ست که درد را فرو می‌خورد و امید را فرو نمی‌ریزد...
دلی که بی‌صدا می‌سوزد اما نمی‌گذارد چراغ خانه خاموش شود.
و شاید همین دل است که حتی خدا به آن بالیده...
✍️ بهزاد غدیری
#بهزاد_غدیری #پدر #شعر_فاخر
#تکبیت #تک_بیت #ادبیات_معاصر
#دلنوشته #شاعر_ایرانی
#اشعار_احساسی #احساس_پاک
#persianpoetry
#poetrylovers
#deepquote
#fatherlove
#ghadiripoetry
#ghadiriyat
#beghadiri
#behzadverse
#bybehzad
#qalam_e_ghadiri
دیدگاه ها (۱)

آنجا که «من» در آتشِ شناخت می‌سوزد، پرده‌ها از میان برمی‌خیز...

این موضوع، وزنِ سنگینی را به تنهایی بر دوشِ هر پنج نفر اضافه...

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 هجدهم مهرماه، روز جهانی بهداشت...

💠 گریه شبانه‌روزی🔰 امام صادق (عليه السلام) فرمود:«أَمَّا فَا...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت دوم :پس ناگهان همه آن علل و...

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷⑥_بخش دوم_فهمیدم.سریع می‌چپم توی...

پارت۴۶اعلامِ پدرصبح، عمارتِ کیم برخلاف همیشه شلوغ بود. ماشین...

🌷 𝐅𝐋𝐎𝐖𝐄𝐑𝐒ραят 2 | اولین روز دانشگاهصبح سئول با صدای زنگ گوشی...

Two

مرا به بند بکش، با نگاهت ای لیلی!که در اسارت چشم تو، پادشاه‌...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط