خدایا!

خدایا!

ما همانیم که گاه خندانیم،
و گاهی گریان.
گاه شکرگزاریم،
و گاهی درحال گله کردن.

گاه بنده ی توایم،
و گاهی بنده ی خویش!
خدای همیشگی امان!

مامبتلا به گاه و بی گاههای همواره ایم،
بیمارانی نامتعادل که همیشه به نسخه ی طبیب خویش عمل نمی کنند!

اسیر خویشتنیم..
و گاه و بی گاههای اسارت گونه مارا در برگرفته است...

معبود آزاده امان

...تمام اين گاه و بی گاههای مداممان را، ببخش...

به حق خدایی همیشه پایدارت!

الهی آمین...