پارت نمیدونم چند

پارت نمیدونم چند

زمردی در قلبم

اون اکیپ دختر رفتن ایزوکو گفت کاچان ... واقعا نیاز نیست ها بخاطر من اینطوری خودتو اذیتت کنی

کاتسوکی گفت نه ایزوکو خیلی هم لازمه !

ایزوکو گفت ولی........

کاتسوکی گفت ایزوکو میخوام بهت یه قولی بدم تا آخرین پای جونم وایست ميندازم و ازت محافظ میکنم نمیزارم یه نار مو از سرت کم بشه !

ایزوکو گفت ممنونم کاچان منم قول میدم هیچ وقت ولت نکنم


















بیا پایین تر















پرش زمانی به چند ساله بعد











ایزوکو تو مدرسه بود نشسته بود و رنگ خونه خورده بود داشت وسایلهاشو جمع می‌کرد

کاتسوکی آمد دستش گذاشت رو دفتری که ایزوکو میخواست برداره و پرسید
《 ایزوکو ..... چرا وقتی بچه بودی با اینکه کوسه داشتی از خودت در مقابل اون دختری های یه مشت احمق محافظت نکردی و همیشه آسیب میخوردی ؟ 》

ایزوکو هم یه لبخند تلخی میزنه میگه کوسه برای آسیب ردن به مردم به آدما نمیدن برای کمک و محافظت هست و به شکل میشه قهرمانان شودن و کیفش برداشت و رفت

کاتسوکی با حرف ایزوکو مثل میخ کوبیده شود زمین و خوشکش زد

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
بچه ها میدونم دارم بد مینویسم ولی قراره از پارت های بعد بهتر پیش بره قول میدم حالا از اسم خوشتون آمد شاید احتمالا عوضش کردم شما بگید بزارم بمونه یا نه ؟ 🗿