اولین باری که هنوز تو ذهنمه وقتی صدای تلاوت عبدالباسط شنی

اولین باری که هنوز تو ذهنمه وقتی صدای تلاوت عبدالباسط شنیدم، همسایمون فوت کرده بود
14 سال بیشتر نداشتم، با شنیدن صداش توی حس عجیبی رفتم
إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَت
وَإِذَا النُّجُومُ انکَدَرَتْ
اونموقع ها فقط مرگو واسه همسایه و همکلاسیم که سرطان داشت و مرد و چن تا فامیلای دور میدونستم
اما وقتی خودم در حال خرما پخش کردن تو مجلس مادربزرگم بودم و دوباره همون صدا و همون سوره و همون لحنو از ضبطی که بیرون مسجد بود شنیدم ، فهمیدم مرگ میتونه نزدیک تر بشه بهم تا حدی که بهترین آدم زندگیمو بگیره
حالا که تو هوای ابری دارم به گلام میرسم دوباره باد همون صدای دلنشین که گنگ ترین حسو بهم میده از چند تا کوچه اونور تر میاره و من میفهمم یکی دیگه رفته
بنظرم حس خیلی گنگ و عجیبی تو تلاوت اون سوره با صدای این قاری هست
حسی که خوبه آدم هر چند وقت یبار با گوش دادنش براش بوجودبیاد تا بفهمه این دنیا و نزدیک ترین آدمای اطرافش و خودش فانی ان.