.

.
نمرود من! با دست هایت کوره می سازی؟
در بین آغوشت مرا مستوره می سازی؟

من در فراقت زنده ام. جان در بدن دارم
داری برای مردم ات اسطوره می سازی

من کشوری بودم "ابر قدرت" ولی حالا
با رفتنت از کشورم ده کوره می سازی

وقتی که برگشتن ندارد رفتنت. حتما
باصبرمان حلوای ما را غوره می سازی

اما بمان بانو! برایت شعر ها دارم
با ماندنت شعر مرا مسطوره می سازی:

قرآن ندارد سوره ای با نام موهایت
با صد هزاران آیه از مو سوره می سازی
.
سجاد شیرازیان