پارت بیستم

پارت بیستم
در آغوش زندان
ویو جیمین
از دیشب که ته رو اوردیم تو اتاقه بیرون نمیاد درم قفله کرده جوابم نمیده هیچی ام نمیخوره نگرانشم
یونگی:نکنه اتفاقی واسش افتاده باشه
جیمین:نمیدونم بزن درو بشگن
یونگی:کلید زاپاس دارم
جیمین :خب زودتر میگفتی شامپانزه
یونگی:عمته بیا کنار درو باز کنم
جیمین :ایش باشه
ویو نویسنده
یونگی درو باز کرد دیدن ته توی بالکن اتاق نشسته به بیرون خیره شده
جیمین :وای خداروشکر که سالمی
جیمین :تهیونگ پاشو بریم چیزی بخوریم
ته:نمیخام(بی حال)
جیمین :از دیشب هیچی نخوردی پاشو بریم
ته:گفتم نمیخام(با بغض) (بخاطر اینکه هنوز بخاطر کوک ناراحت و بغض تو گلوشه)
جیمین :باشه باشه گریه نکن اصلا نمیخاد غذا بخوری فقط گریه نکن
ته اشکاشو پاک میکنه و دوباره به بیرو خیره میشه
ای وضعیت تا یک هفته ادامه داشت توی این یک هفته ته توی بالکن میشست و به بیرون خیره میشد بدون اینکه چیزی بگه تکون بخوری یا چیزی بخوره
فقط جیمین بزور یکم بهش غذا میداد ته توی این یه هفته زیره چشماش گود افتاده بود بی حال بود پوست استخون شده بود ته خوش خنده بود یعنی اینجوری بود که به ترک دیوارم میخندید ولی توی این هفته حتی لبخند هم نزده بود ممکن بود این اوضاع همینجوری ادامه پیدا کنه جیمین ته رو برد پیشه روانشناس
روانشناس:اقای جیمین یه لحضه میاید این اتاق دیگه؟ (واسه اینکه ته حرفاشونو نفهمه ولی ته میدونست داره از دوری کوک روانی و بی جون میشه)
جیمین :چشم
روانشناس:این اتفاقی که واسه ی اقای ته افتاده خیلی نادره یعنی کمتر کسی این افسردگیه بشدت خفیفو میگیره
جیمین :خب دکتر چجوری میشه درمانش کرد؟ (با نگرانی)
روانشناس:این نوع افسردگیه خفیفی که من میبینم از دست دادن یک فرد مهم زندگی رخ میده اگه اون فرد برگرده ایشون خوب میشن وگرنه هیچ وقت خوب نمیشن
جیمین :راه دیگه ای نداره؟
روانشناس:خیر ببخشید که نتونستم کمکتون کنم
جیمین :عب نداره در هر صورت ممنون....
سلام نانایی ها 👶🏻
با اینکه شرایطو نرسوندید ولی براتون گذاشتمولی در هر صورت ممنون بخاطر لایکاتون و اینکه مون به 90 نفر رسوندید بوس بهتون عاشقتونم بای🐥 👶🏻
شرایط👇🏻
20تا لایک
16تا کامنت