نگاهم ن

نگاهم ڪن ڪہ
چشمانت قشنگ است

صدایم ڪن ڪہ
دل در سینہ تنگ است

مرا با خود ببر آنسوےِ غربت
ڪہ اینجا شیشہ هم
از جنسِ سنگ است