خدا ...

خدا ...

تنها روزنه امیدی است که هیچ گاه بسته نمی شود

تنها کسی است که با دهان بسته هم میتوان صدایش کرد

تنها کسی است که با پای خسته و ناتوان هم میشود سراغش رفت

تنها خریداری است که اجناس شکسته را بهتر برمیدارد

تنها کسی است که وقتی همه رفتند می ماند

وقتی همه پشت کردند آغوش می گشاید

وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت می شود

تنها سلطانی است که دلش با بخشیدن آرام میگیرد، نه با تنبیه کردن ...