ببخش چون تا وقتی نبخشیده ای انرژی حیاتی ات را صرف آن اتفا

ببخش چون تا وقتی نبخشیده ای انرژی حیاتی ات را صرف آن اتفاق می کنی. ببخش چون تا وقتی به آن فکر می کنی، در جایی از وجودت نیرویی تو را بسته است که امکان حرکت را از تو می گیرد. وقتی نمی بخشی لیاقت دریافت خودت را از هستی پایین می آوری. وقتی نبخشیده ای، نمی توانی گذر کنی و در همانجا که هستی باقی می مانی. ببخش تا آزاد شوی. هیچ جا ارزش ماندن ندارد. همه جا فقط مکانی برای گذر است تا رسیدن به لا مکان. به خاطر خودت ببخش نه هیچکس دیگر. چون می خواهی خودت را دوست داشته باشی و نهایت خودت را ببینی. زندگی تعادلی میان بخشیدن و گرفتن است. آنتونی رابین