تمامِ رنجِ ما از آنجاست که کلیدِ حالِ خوبمان را به دستِ د

تمامِ رنجِ ما از آنجاست که کلیدِ حالِ خوبمان را به دستِ دیگران سپرده‌ایم.
ما در انتظارِ معجزه‌ای از بیرون می‌مانیم، بی‌آنکه بدانیم خورشیدِ حقیقی در جانِ خودمان نهفته است. تا زمانی که خوشبختی را «گدایی» کنی، همیشه تهی خواهی ماند. اما وقتی باور کنی که منبعِ این نور، قلبت و اندیشه‌ات است، دیگر نه محتاجِ حضورِ کسی هستی و نه ترسناک از نبودنش.
یادت باشد؛ تغییر، جریانی‌ست که از درون به بیرون صورت می‌پذیرد. تو به اندازه‌ی «خودت» کافی هستی. آن‌گاه که یاد بگیری عاشقِ خودت باشی، دیگر منتظرِ هیچ‌کس نمی‌مانی تا به زندگی‌ات معنا ببخشد؛ تو خود، همان معنایی می‌شوی که به دنیای اطرافت جان می‌دهد.
خوشبختی، فتحِ قلمروِ درون است؛ آنجا که خودت، مهربان‌ترین تکیه‌گاهِ خودت می‌شوی.