من ...

من ...
پنجره ای باز شده رو به شمایم ...
دیوار نمی خواست خودم را بسُرایم

ماندم ...
که در آن آجر و این شیشه چه فرق است ؟!
وقتی که کسی هوش ندارد به صدایم ...


محمدعلی بهمنی