ز لب سرخ تو یک بوسه تمنّا دارم

ز لب سرخ تو یک بوسه تمنّا دارم
ولی از قهر تو و ناز تو پروا دارم

شانه را بر گره زلف تو دندانه شکست
من به دندان، هوس حل معمّا دارم

به تماشای تو بنشسته ام و میدانم
که خودم نیز در این حال تماشا دارم

داستان من و تو با تو و با من هیچ است
ناز کم کن که ازین پس هوس ما دارم

رندی حافظ و دیوانگی سعدی را
من به لطف لب شیرین تو یکجا دارم

آنچنان حوصله در وصف تو دارم گویی
که ز موضوع بناگوش تو انشا دارم

به خیالی که تویی در بر من، تار بدست
سر امشب شب مهتابه ی شیدا* دارم

توبه از عشق و می و کفر نخواهم کردن
مگر آنروز که زاهد بکند وادارم