باور کن!

باور کن!
هنوز اینجایی
بر کران دلم...

روزها بیدارت میکنم
با اشکهای باران
برایت چای دم کرده از عطر دلم را میریزم
و تو مینوشی و سبز میشوی...

شبها نیز برایت از زیباترین واژه های بارانی
قصه میگویم
و لالایی شبنم را مینشانم بر دیدگانت...

میبینی!
فاصله هیچ چیزی را عوض نکرده است
من هنوز تو را با لالایی باران
زمزمه خواهم کرد

هنوز اینجایی...باور کن...