باید به فکر تنهایی خودم باشم.

باید به فکر تنهایی خودم باشم.
دست خودم را می‌گیرم و
از خانه بیرون می‌زنیم ..

در پارک،
به جز درخت ،
هیچ‌کس نیست ..

روی تمام نیمکت‌های خالی می‌نشینیم ،
تا پارک ،
از تنهایی رنج نبرد !

دلم گرفته ،
یاد تنهایی اتاق خودمان می‌افتم ،
و از خودم خواهش می‌کنم ،
به خانه باز گردد !



{ محمدعلی بهمنی }