ﺩﻭ ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﺧﻪ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻏﺮﻭﺏ

ﺩﻭ ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﺧﻪ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻏﺮﻭﺏ
ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩﻧﺪ .
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﭼﺮﺍ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻏﺮﻭﺏ ﺭﻧﮓ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯿﮑﻨﺪ؟
ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺩﻭﻡ ﮔﻔﺖ : ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺗﻮﺿﯿﺢ
ﺑﺪﻫﯿﻢ، ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻓﺖ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ،
ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﯼ .
ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺍﻭﻝ ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ : ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻟﺬﺕ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻭﺍﻗﻌﯿﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﻨﯽ .
ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯿﮕﺬﺷﺖ .
ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺩﻭﻡ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺎ، ﺗﻮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭘﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯿﺪﻫﯽ؟
ﻫﺰﺍﺭﭘﺎ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ : ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻓﮑﺮ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻡ .
ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺩﻭﻡ ﮔﻔﺖ : ﺧﻮﺏ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﭼﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺭﺍﺟﻊ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ .
ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ
ﺑﺪﻫﺪ :
ﺧﻮﺏ ﺍﻭﻝ ﺍﯾﻦ ﭘﺎ ﺭﺍ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯿﺪﻫﻢ، ﻧﻪ، ﻧﻪ . ﺷﺎﯾﺪ ﺍﻭﻝ
ﺍﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺭﺍ . ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻭﻝ ﺑﺪﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﻢ، ...
ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺎ ﻣﺪﺗﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮﺍﯼ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﻨﺪ .
ﻭﻟﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﺮﺩ، ﻧﺎﻣﻮﻓﻘﺘﺮ ﺑﻮﺩ . ﭘﺲ ﺑﺎ
ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﺪ، ﻭﻟﯽ
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ .
ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ : ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻡ ﺁﻭﺭﺩﯾﺪ . ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺣﺮﮐﺘﻢ ﺭﺍ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﻫﻢ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺭﻓﺘﻦ ﯾﺎﺩﻡ ﺭﻓﺖ .
ﻣﯿﻤﻮﻥ ﺩﻭﻡ ﺑﻪ ﺍﻭﻟﯽ ﮔﻔﺖ : ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ! ﻭﻗﺘﯽ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﻫﯽ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﻣﯿﺸﻮﺩ .
ﭘﺲ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻏﺮﻭﺏ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺬﺕ
ﺑﺒﺮﺩ