بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ -يهود و نصارى گفتند: ما، فرزندان خدا و دوستان خاصّ او هستيم بگو: پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات مى كند؟! بلكه شما هم بشرى هستيد از مخلوقاتى كه آفريده؛ هر كس را بخواهد و شايسته بداند، مى بخشد؛ و هر كس را بخواهد و مستحق بداند، مجازات مى كند؛ و حكومت آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست، از آن اوست؛ و بازگشت همۀ موجودات، به سوى اوست.(مائده آیه 18)
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ - هنگامى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مىشود، كافران در برابر حقّى كه براى آنها آمده مى گويند: اين سحرى آشكار است!(سوره احقاف آیه 7)
این آیات و دهها آیۀ دیگر در بیان ادعاها، دعوتها، اندیشه ها، باورها و ...؛همه نقد منفی ادیان ومکاتب و اندیشههای پیروان آنها میباشد.
نقد انسان در قرآن مجید :
بیان شد که نقد یعنی دیدن و ظاهر کردن نقاط ضعف و قوت، و در قرآن حکیم، آیات بسیاری وجود دارد که با نقد انسان، او را به خودش شناسانده است.
خداوند متعال شرح داده که انسان، همانگونه که بدنش از نطفۀ ناچیزی به وجود میآید، خودش نیز چون قطرۀ ناچیزی میباشد که ممکن است به زمین فرو رود، یا تبخیر شود، یا به باتلاق و منجلاب بریزید، و یا در مسیر خوبی قرار گیرد، به رودخانه، دریا و اقیانوس وصل شود، که آنگاه دیگر قطرۀ ناچیز نیست. لذا در نقدهای قرآنی از انسان، همیشه یک الاّ یا مستثنا وجود دارد؛ میفرماید: همگان چنین هستند، الاّ آنان که ایمان میآورند - الاّ آنان که عمل صالح انجام میدهند - الاّ نمازگزاران آنان که به نماز به رحمت بیکران الهی وصل می شوند و ...؛ مانند:
وَالْعَصْرِ - سوگند به عصر (1)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ - كه انسانها همه در زيانند اصل سرمایه و سود را با هم می بازند(2)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ - مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نمودهاند!(3)(سوره والعصر آیه 1 تا 3)
إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا -به يقين انسان کم ظرفیت حريص و كم طاقت آفريده شده است.(19)
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا - هنگامى كه بدى به او رسد بيتابى مى كند.(20)
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا - و هنگامى كه خوبى به او رسد، مانع ديگران مى شود و بخل مىورزد.(21)
إِلَّا الْمُصَلِّينَ - به غیر از نماز گزاران آنان که با نماز، وصل میشوند.(22)(سوره معارج آیه 19 تا 22)(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ -يهود و نصارى گفتند: ما، فرزندان خدا و دوستان خاصّ او هستيم بگو: پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات مى كند؟! بلكه شما هم بشرى هستيد از مخلوقاتى كه آفريده؛ هر كس را بخواهد و شايسته بداند، مى بخشد؛ و هر كس را بخواهد و مستحق بداند، مجازات مى كند؛ و حكومت آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست، از آن اوست؛ و بازگشت همۀ موجودات، به سوى اوست.(مائده آیه 18)
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ - هنگامى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مىشود، كافران در برابر حقّى كه براى آنها آمده مى گويند: اين سحرى آشكار است!(سوره احقاف آیه 7)
این آیات و دهها آیۀ دیگر در بیان ادعاها، دعوتها، اندیشه ها، باورها و ...؛همه نقد منفی ادیان ومکاتب و اندیشههای پیروان آنها میباشد.
نقد انسان در قرآن مجید :
بیان شد که نقد یعنی دیدن و ظاهر کردن نقاط ضعف و قوت، و در قرآن حکیم، آیات بسیاری وجود دارد که با نقد انسان، او را به خودش شناسانده است.
خداوند متعال شرح داده که انسان، همانگونه که بدنش از نطفۀ ناچیزی به وجود میآید، خودش نیز چون قطرۀ ناچیزی میباشد که ممکن است به زمین فرو رود، یا تبخیر شود، یا به باتلاق و منجلاب بریزید، و یا در مسیر خوبی قرار گیرد، به رودخانه، دریا و اقیانوس وصل شود، که آنگاه دیگر قطرۀ ناچیز نیست. لذا در نقدهای قرآنی از انسان، همیشه یک الاّ یا مستثنا وجود دارد؛ میفرماید: همگان چنین هستند، الاّ آنان که ایمان میآورند - الاّ آنان که عمل صالح انجام میدهند - الاّ نمازگزاران آنان که به نماز به رحمت بیکران الهی وصل می شوند و ...؛ مانند:
وَالْعَصْرِ - سوگند به عصر (1)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ - كه انسانها همه در زيانند اصل سرمایه و سود را با هم می بازند(2)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ - مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نمودهاند!(3)(سوره والعصر آیه 1 تا 3)
إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا -به يقين انسان کم ظرفیت حريص و كم طاقت آفريده شده است.(19)
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا - هنگامى كه بدى به او رسد بيتابى مى كند.(20)
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا - و هنگامى كه خوبى به او رسد، مانع ديگران مى شود و بخل مىورزد.(21)
إِلَّا الْمُصَلِّينَ - به غیر از نماز گزاران آنان که با نماز، وصل میشوند.(22)(سوره معارج آیه 19 تا 22)(پایان)
- ۷۳
- ۱۴ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط