غــرق دردم ولـی میخـنـدم

غــرق دردم ولـی میخـنـدم
خـنـده ای کـه تـلـخیـش را...
فـقـط خـودم مـیدانـم و خـدای خــودم...
عـمـق درد مــن دیـــدنــی نــیـــسـت،
تـلاش بـیـهـوده نـکـن بـرای دلـداری دادنــم"
اگـر راســت مــیگویی مــرا بــشنـاس...
سرد شدنهای دست و پاهایم.
گریه های هر لحظه أم...
غصه خوردنهای یواشکیم...
تنهایی های کنج اتاقم...
بی کسی هایم...
زانوی غم بغل گرفتنهایم...
تــو اصــلا مـیدانی بـا خـود درگــیــر بـودن یـعــنــی چـــه؟؟؟
وقــتــی دلــــت بــخــواهــد......
امــا شــرایــط بــگــویــد بــیــخــــود...
وقــتــی پــر بــاشــی از هــــوای خـواســتـن
امــا هـراس از آیــنده...
چــهــار ســتـون بدنــت را بــلــــرزانـــد...
ایــن اســـت ســهــم ایـن روزهــای مــــــن...!