غرق دردم ولی میخندم,خنده ای ک تلخیش را,فقط خودم میدانم وخ

غرق دردم ولی میخندم,خنده ای ک تلخیش را,فقط خودم میدانم وخدای خودم,بدترازناله ی کودک ازمادربریده شده,عمق دردمن دیدنی نیست,تلاش بیهوده نکن برای دلداری دادنم,اگرراست میگویی مرا بشناس,بهانه هایم را,لج کردنم را,بچه شدنم را,کج خلق شدنم را,تواصلا میدانی باخوددرگیربودن ینی چه؟وقتی دلت بخواهد اما شرایط بگوید بیخود, وقتی پرباشی ازهوای خواستن,اماهراس ازاینده... وسوزن تقدیر چهارستون بدنت را بلرزاند,این است سهم این روزهای من....