{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

فکر نمی کنم چیزی به اندازه ی خنده، واگیر داشته باشد.

فکر نمی کنم چیزی به اندازه ی خنده، واگیر داشته باشد.
غم و اندوه هم می تواند واگیر داشته باشد.
امّا ترس، چیزِ دیگری ست. ترس نمی تواند به راحتیِ شادی و غم، سرایت کند و این، بسیار خوب است.
ما، با ترسهایمان، کمابیش تنهاییم.
دیدگاه ها (۳)

باغبان بگشای در گلها همه باز آمدند بلبلان در باغ و بستانها ب...

هرچی آرزوی خوبه مال تو !

در حضور خارها هم میشود یک یاس بود . . .در هیاهوی مترسکها پر ...

چشمان تو موضوعی ، در حوزه زیباییاز لطفِ نگاهِ تو ، دریاست تم...

باز دیدمت که غمزده بودی و در خود. من هرگز ضرورتِ اندوه را ان...

از این حجم گریه که موقع نوشتن نامه تا گلویم بالا می‌آید دارم...

تو را که دوست دارم،دیگر هیچ توضیحی برای این دل لازم نیست…همی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط