.

.
مگو نشستن ما در سکوت بی‌ثمر است
همین که خلوت خود را شکسته ای؛ هنر است

کسی به غربت من از تو آشناتر نیست
ولی شناختم از تو هنوز مختصر است

مرا به محکمه عقل می بری؛ اما
هنوز در دل ما حکم عشق معتبر است

به حرف هیچ‌کسی اعتنا مکن جز عشق
که سرنوشت من و تو به دست یک نفر است

همیشه فرصت عاشق شدن مهیا نیست
مرا به حرف بیاور که مرگ پشت در است
.
.
.