پَرچمی دیدَم به دستِ پَهلوانی بی بَدیل

پَرچمی دیدَم به دستِ پَهلوانی بی بَدیل

قامتِ پَرچم بلند و صاحبِ پَرچم جَمیل

لَعلِ لَـبهایش مُکَرَّم تَر زِ آبِ سَلسَبیل

پَــنجه اَژدر افـــکَن و قـــــامَت

طَـــویل

گُفتمش مولا که هَستی ... ؟

گُفت فَخرِ جِبرِیل

گُفتمش نامَت بِگو ... ؟


دَرمانده ام اَجرت جَزیل ...

گُفت عَبّٰاسَم سِپَهسالار ،

سُــلطانِ جَلیل

گُفتم ای بابُ الْحَوائِج دَردمَندم الْدَخیل


گفت دَرمانت برو از خواهرم زِینب بگیر ...

امان ازدل زینب(س)