از **فریبندگی ظاهرو قدرتی که دردست دشمن** حرف می‌زنیم. چی

از **فریبندگی ظاهرو قدرتی که دردست دشمن** حرف می‌زنیم. چیزی که به نظر می‌رسه جاه و اقتداره، در باطن چاقوی دشمنه. کسی که بی‌هویته خودش رو صاحب‌اختیار نشون می‌ده. و قاضی‌ای که باید دادگر باشه، خودش ظالم می‌شه و نابودگر،خطری واقعی برای ایران


خطر واقعی و شمشیری برنده.اینجا این چاقو «رنگ» می‌گیره —خطر واقعی پشت یه ظاهر فریبنده پنهان می‌شه. «پرچم برافراشته اند و وگناه دیگری راپررنگ» میکنندهم خودش رو قشنگ و باابهت نشون می‌ده ودیگری رو باخوی وحشی دشمن درست مثل دشمنی که لباس دوست پوشیده.