تارا من،

تارا من،
حقیقتش خیلی فکر کردم که چطوری هر چیزی که دربارت توی ذهنمه رو به شکل یه نوشته در بیارم ولی هرچی فکر کردم نمیتونم همه چیزو بنویسم، بعضی چیزا فقط یه احساس توی قلبه و اون حس قابل بیان نیست.
من همیشه سعی کردم برای بقیه یه آدم پرانرژی و سرحال باشم تا وقتی باهام صحبت میکنن انرژی مثبت دریافت کنن حتی اگه حالم بد باشه ، ولی وقتی به تو میرسه خودِ خودمم، اگه غمگین باشم بروز میدم و تو بخشی از غم من رو به دوشت میکشی ، اگر عصبی باشم بروز میدم و بخشی از عصبانیت منو به دوش میکشی ، اگه بی حوصله باشم بروز میدم و تو بدرفتاریمو تحمل میکنی.
تارا بخاطر وجود تو من هیچوقت تنهایی با مشکلاتم مواجه نشدم ، همیشه میدونم که یه حامی خوب دارم که همه جوره پشتم باشه و ازت میخوام بدونی منم همه جوره کنارتم دختر.
تاحالا باهم بحث کردیم ، خندیدیم، غصه خوردیم، ولی هیچوقت این دوستی بین ما از بین نرفت.
از همون اوایل که دوستیمون عمیق تر شد من واسه هر ثانیه صحبت کردن با تو ذوق داشتم و هرروز که گذشت این ذوق من برای هم صحبتی با تو بیشتر و بیشتر شد تا حدی که وقتی باهات حرف میزنم ناخودآگاه میخندم چون کنار تو آزادم که خودم باشم، بی چون و چرا.
وجودت یه نعمته تو زندگیم ، انگار تو جبران تک تک آدمایی هستی که تا تونستن بهم آسیب زدن، اومدی که به زندگیم رنگ بدی.
بیا به همدیگه قول بدیم که هیچوقت اجازه ندیم چیزی مارو از هم دور کنه ، چون اگه تو نباشی من حوصله خودمم ندارم و از همه چیز بیزارم.
قبلا بهت گفتم الانم میگم ، یه جایی توی قلبم پیدا کردی که خیلی محکمه، هر اتفاقیم بیفته قرار نیست کمتر دوستت داشته باشم یا از چشمام بیوفتی. "هیچ جایی خونه خود آدم نمیشه " منم همیشه آرامش خونه بودن رو بیشتر از هر چیزی میخوام و تو خونه منی.
لطفا همیشه کنار الیرات بمون:)
تولدت مبارک قشنگ ترین اتفاق زندگی من🤍