ما چون دو دریچه روبروی هم

ما چون دو دریچه روبروی هم
آگاه ز هر بگو مگوی هم
هر روز سلام و پرسش و خنده
هر روز قرار روز آینده
عمر آینه بهشت، اما…آه
بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه 
اکنون دل من شکسته و خسته ست 
زیرا یکی از دریچه ها بسته ست 
نه مهر فسون، نه ماه جادو کرد 
نفرین به سفر، که هر چه کرد او کرد