من خیره نشسته ام ...

من خیره نشسته ام ...
من خیره نشسته ام به نام تو...
من اینجا آتش گرفته ام و تو خیره به غبارهای بلند شده از خاکسترم خیره شده ای...
سکوت کرده ای...
 با خودت می گویی: خیالی نیست...
می سوزد و می رود و ...
نمی دانی چه دردی دارد این سوختن...

نمی دانی...
و باز هم نمی دانی...
نمی دانی که همه را بیرون کرده ام جز تو...
فقط تو مانده ای...
دیرم شده اما باز چشم به راه تو مانده ام.. .
چشم به جاده سفید و...
می دانم که نمی شود این دم رفتن دوباره ببینمت...
 خسته ام ...

و تو اندازه این خستگی ها را نمیدانی...