خدای من نه دور کعبه است

خدای من نه دور کعبه است
نه در کلیسا؛
نه در معبد؛
خدای من همینجاست
کنار تمام
دلواپسی هایم؛
بغض هایم؛
خنده هایم؛
خدای من،
نمی ترساند مرا از آتش
اما؛
می ترساند مرا از
شکستن دلی،
اشک آوردن به چشمی،
نا حق کردن حقی،
خدای من می بیند مرا
هر جا که باشم
میفهمد مرا با هر زبانی که سخن می گویم
خدای من حواسش در همه احوال با من هست،
خدای من مرا از هیچ نمی ترساند
جز بی فکر سخن گفتن و رنجاندن دلی
خدای من،
خدای تمام مهربانی هاست.
ترجیح میدهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم تا این که در مسجد بنشینم وبه کفش هایم فکر کنم.

«دکتر علی شریعتی»