بر دلی،دل دادم و بیدل شدم ای نازنین

بر دلی،دل دادم و بیدل شدم ای نازنین
می ندانستم خطا باشد،دل و دلدادگی روی زمین

دل شکست از درد و حسرت،در رهش اواره شد
اتشی افتاد بر دل همچو یک دیوانه شد

تا توانی دور کن دل را ز مهر خاکیان
تا شوی لایق برای عشق با افلاکیان

شاعر ار عاشق شود،رسوای عالم میشود
چون ابو منت کش از خار بیابان میشود