دلی که بردی

دلی که بردی
نگاهی که دزدیدی
احساسی که پژمردی
دستانی که گرفتی
صدایی که با آن آرام گرفتی
نان و نمکی که خوردی
حتی نمکدانی که شکستی
همه حلالت باشند
جز لرز دلم دراولین نگاهت
حرامش باد آنکه پر کرد جای مرا