وقتی میشینی تو خلوت خودت به آسمون نگاه میکنی ،

وقتی میشینی تو خلوت خودت به آسمون نگاه میکنی ،
انگار یکی از اون بالا زل زده بهت و داره موهاتو نوازش میکنه ...
یه حس امنیت و آرامش همیشه تو دل آسمون هست ...
تا ابد اگه درداتو بهش بگی،
هیچوقت ،
هیچوقت جایی فاش نمیکنه اون حرفارو ...
فقط زیادی که غمگین میشه یه نعره ای میکشه و چند قطره گریه میکنه ...
اونم از دلش ...
تا حالا شده دلت گریه کنه و خودت لبخند بزنی؟
شاید کسایی که تو روزای بارونی انتظار کشیده باشن و
یه تصویر خیسِ بارون خورده از خودشون توی آینه دیده باشن
حال دلِ آسمونُ بفهمن ...
چقدر تنهاست ...