کشمکش عقل و دل

کشمکش عقل و دل
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﻝ ﺭﻭﺯﯼ ﺯ ﻫﻢ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺷﺪﻧﺪ،
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻔﺮﺕ ﭘﺮ ﺷﺪﻧﺪ ...
ﺩﻝ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ،،،
ﻋﻘﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ...
ﺣﺮﻑ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﻮﺩ،ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﺳﻮﺩ،،،
ﭘﯿﺶ ﺩﻝ،ﺣﻘﺎﻧﯿﺖ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺒﻮﺩ ...
ﺩﻝ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﭼﺸﻢ ﻣﺸﮑﯽ ﻓﺎﻡ ﺑﻮﺩ،،،
ﻋﻘﻞ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﻝ ﺧﺎﻡ ﺑﻮﺩ ...
ﻋﻘﻞ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩ،،،
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻝ ﺍﺻﺮﺍﺭ، ﻋﻘﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ ...
ﮐﺸﻤﮑﺶ ﻫﺎ ﺑﯿﻨﺸﺎﻥ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ،،،
ﺍﺧﺘﻼﻓﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺘﺮ ...
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻋﻘﻞ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﺮﯾﺪ،،،
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﯽ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪ ...
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺪ،ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﮕﺮﺩ ﺑﻮﺩ،،،
ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺮ ﻟﺐ،ﺍﺯ ﻏﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺑﻮﺩ