استاد فریدون مشیری

استاد فریدون مشیری

تو نیستی كه ببینی چگونه پیچیده است
طنینِ شعر نگاه تو در ترانه من
تو نیستی كه بیبنی چگونه می گردد
نسیم روح تو در باغ بی جوانه یِ من
چه نیمه شب‌ها کز پاره‌های ابر سپید
هزار چهره به هر لحظه می كند تصویر
به چشم هم زدنی
میان آن همه صورت ترا شناخته ام
به خواب می ماند
تنها به خواب می ماند 
چراغ، آینه، دیوار، بی تو غمگینند.