ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﮐﻮﺯﻩ ﯼ ﺁﺏ،

ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﮐﻮﺯﻩ ﯼ ﺁﺏ،
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﺷﮑﺴﺖ
ﺑﺴﺘﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺰﻧﯿﻢ !
ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﭘﺎﮐﺶ ﺭﯾﺰﻧﺪ
ﺁﺑﺮﻭﯾﺶ ﻧﺮﻭﺩ !
ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﺣﺘﻤﺎ،
ﻧﺎﺯ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﯿﻢ
ﺣﻖ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺑﻮ ﺑﺪﻫﯿﻢ
ﻭ ﻧﺨﻨﺪﯾﻢ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﻪ ﺗﺮﮐﻬﺎﯼ ﺩﻝ ﻫﺮ ﮔﻠﺪﺍﻥ !
ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﺨﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﺴﺖ،
ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻓﺮﺩﺍ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ !
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮﺩ .
ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺷﺒﯽ،
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺭﻓﺖ
ﻭ ﺷﺒﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ،
ﻓﺮﺩﺍﯾﯽ ...