تو خراب من آلوده مشو

تو خراب من آلوده مشو
غم این پیکره فرسوده نخور
قصه ام بشنو از یاد ببر
قصه بیهوده نخور
توسپیدی من سیاهم
خسته ای گم کرده راهم
تو به هرجا درپناهی
من به دنیای بی پناهم
تو طلوع هرامیدی
من غروبی ناامیدم
توسپیدودل سیاهی
من سیاه دل سپیدم
نه قراری نه دیاری
که برام رو بگذارند
به چه شوقی به چه ذوقی
دگر رفته سپارم
چه امیدی به سپیدی
که به رنگ شب تارم
تو سپیدی من سیاهم
خسته ای گم کرده راهم
گنه تو بی گناهی
بی گنه غرق گناه هست
Mozhgan
داریوش