تا که بودیم نبودیم کسی

تا که بودیم نبودیم کسی
کشت مارا غم بی هم نفسی

تا که خفتیم همه بیدار شدند
تا که مردیم همگی یار شدند

قدر آیینه بدانید، چو هست
نه زمانی که بیافتاد و شکست