{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ما رنج برده ایم،

ما رنج برده ایم،
ما زخم خورده ایم،
ما تا رسیدن بیمرگی امید،
هر روز مرده ایم !
ما با چراغ کینه، شب را شناختیم،
با اسب سرخ حادثه، تا قلب بی طپش مرگ تاختیم !
ما تا دمیدنِ خورشید زنده ایم!


«ایرج جنتی عطایی»
دیدگاه ها (۲)

آنچه را عاشقانه دوست می داری،بیاب و بگذار تو را بکشد! بگذار ...

کویرم، یک کویر خشک و تنها،کویر هم صحبت اش باد و سرابه،کویر ر...

قلبِ سبز گل سرخ، با صدای خونین، در شب باغ سرود: از شب زرد زم...

به پیری گر نمی خواهی که محتاج عصا گردی،زپا افتادگان را در جو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط